جان اشتاین بک در کتاب خوشه های خشم سفر تکان دهنده خانواده جود را شرح می دهد. خانواده جود کارگران مهاجری بودند که در زمان بحران اقتصادی شدید سال ۱۹۲۹ مجبور به ترک خانه خودشدند. ماجرای آنها هنوز هم برای آنهایی که با واقعیات بحران اقتصادی فعلی آمریکا دست به گریبان هستند ملموس است.

جان اشتاین بک خوشه های خشم را با این سطر آغاز می کند: "آخرین بارانهائی که نم نم روی زمین های سرخ و پاره ای از زمینهای خاکستری رنگ اکلاهما فرو ریخت، نتوانست زمین ترک خورده را شیار کند."

خشکسالی در اوکلاهما شدیدتر از توفان شن بزرگ دهه ۱۹۳۰ توصیف شده بود

آخرین باران ها در غرب اوکلاهما در ماه مه* بارید. بارش باران آنقدر طول کشید که آخرین محصول یونجه به بار بنشیند، ولی گندم زمستان از دست رفته بود. برت پورتر که در ۳۰۰۰ هکتار زمین زراعت می کند، آخرین بسته کاه خود را در مقابل صف طولانی گاوهای آنگوس تشنه باز می کند. تنها ۱۸ بسته کاه برایش مانده، و قیمت هر بسته هم در بازار ۲۰۰ دلار است. با این حساب وقتی دیگر کاهی باقی نماند مجبور خواهد شد گاوها را بفروشد.